- ۰ نظر
- ۱۸ آبان ۹۵ ، ۲۱:۵۲
- ۱۴۱ نمایش
تولید علم و اندیشه در کشور کم نیست، اما میدان برای عرضه تنگ است و یکی از مهمترین موانع آن نداشتن رسانه ای است که به زبان امروز صدای اندیشمندان ایرانی را به گوش جهانیان برساند. سایت تحلیلی-اطلاع رسانی OnViewpoint برای رسیدن به همین هدف طراحی شده است و تلاش میکند با ترجمهی بخشی از تولیدات فکری اندیشمندان ایرانی به دو زبان انگلیسی و عربی چهرهی علمی کشور را در عرصهی جهانی و بهویژه در گسترهی جهان اسلام به مخاطبان بنمایاند
( OnViewpoint مخفف Online Viewpoint : به معنی دیدگاهِ آنلاین) یک رسانه بین المللی برای انتشار افکار و عقاید اندیشمندان ایرانی است که در حوزه های مختلف علوم انسانی به ارایه دیدگاهها و تولیدات فکری اندیشمندان ایرانی به زبان های انگلیسی و عربی می پردازد. این سایت بین المللی به آدرس اینترنتی www. OnViewpoint.com خدمتی است نو، که از سوی خانه اندیشمندان علوم انسانی برای بین المللی تر کردن فعالیت های علوم انسانی ایرانی ارایه می شود.
این سایت بین المللی در حد بضاعت و توان خویش سعی می کند تا:
- صدای اندیشمندان ایرانی در حوزه های مختلف علوم انسانی به خارج از مرزهای ایران برسد.
- در راستای یک دیپلماسی فرهنگی با تحت تاثیرقراردادن نخبگان و دانشگاهیان خارجی اثبات کند که ایرانی اهل اندیشه و گفتگوست نه جنگ و بمب.
- جامعه علوم انسانی کشور به سطح استانداردهای بین المللی نزدیک شود.
- فضایی برای گفتگو میان اندیشمندان ایرانی و خارجی فراهم شود.
مدتی پیش در خبرگزاری مهر خبری از این حوزه نقل شد که به نقل از حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان، حجت الاسلام و المسلمین روح الله حریزاوی گفت : دانشجویان در تمامی مقاطع تحصیلی، همچنین اعضای هیات علمی مراکز آموزش عالی و دیگر دانشگاهیان علاقمند تا پایان آبان ماه فرصت دارند تا با مراجعه به سایت حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان به آدرسhodat.ir برای تحصیل در ۴۲ مرکز دانشگاهی در سراسر کشور ثبت نام کنند.
برای آشنایی بیشت با این حوزه باید گفت که این حوزه برای دانشگاهیان طراحی شده است و اهداف و محتوی دروس آن با اهداف و محتوی معمول حوزه علمیه فرق می کند. همچنین فردی که در رشته خاص دانشگاهی مشغول تحصیل است، همزمان می تواند به این حوزه وارد شود و خود را از حیث معارف اسلامی غنی کند. ثبت نام و تحصیل دراین حوزه منحصر در دانشجویان نیست و هیات علمی ها و اساتید را نیز در برمی گیرد. در ادامه به معرفی ماموریت و اهداف و شرایط دیگر این حوزه خواهم پرداخت.
اهداف حوزه (مندرج در اساسنامه):
1- تبیین و توصیف ماهیت، مراحل و اهداف انقلاب اسلامی؛
2- شناخت ماهیت دانشگاه اسلامی و تلاش در جهت تحول علمی و ساختاری دانشگاه؛
3- ارتقاء شخصیت اخلاقی و معنوی دانشجو با توجه به اهداف تمدن اسلامی؛
4- ارتقاء و عمق بخشی معرفت و اعتقادات دینی با توجه به اهداف تمدن اسلامی؛
5- ارتقاء سطح تحلیل و عمل سیاسی متناسب با اهداف تمدن اسلامی؛
6- ارتقاء تحلیل و فعالیت فرهنگی دانشجویان با توجه به اهداف تمدن اسلامی؛
7- نخبهیابی، نخبهپروری فرهنگی و تشکیل شبکه نخبگان فرهنگی در راستای ایجاد تمدن اسلامی؛
چشم انداز:
وبینار واژه ای تازه ساز در عرصه آموزش است. این موضوع بیشتر مربوط به رشته ی تکنولوژی آموزشی است و به اصطلاح اینگونه تعریف می شوند.
WEBINAAR : Web Based Seminar. seminar or lecture or workshop transmitted over the Internet
برای آشنایی اولیه با این شیوه جدید در آموزش می تونید فیلم زیر رو مشاهده کنید.
به هرحال وبینار مخفف اصطلاح Web-based seminar است که به معنی یک ارائه، سخنرانی، کارگاه یا سمینار مبتنی بر وب است. وبینارها به صورت مجازی از طریق نرمافزارهای ویدیوکنفرانس اجرا میشوند، بنابراین یکی از روشهای فوقالعاده جذاب و پویا برای انتقال اطلاعات به مخاطبانی هستند که از لحاظ جغرافیایی در مناطق مختلف پراکنده هستند.
در پست قبلی درباره چیستی و کاربرد دیپلماسی علمی مطالبی بیان شد. برای مطالعه این گزارش نسبتا مفصل به لینک زیر مراجعه فرمایید.
خبرنامه دانشجویان ایران: از لوازم تفوق دیپلماتیک در ارتباطات بین المللی یا لااقل تساوی و قرار نگرفتن در موضع ضعف، تلاش برای دست یابی به علوم و فناوری و وارد کردن دستاوردهای حاصل از آنها، در دیپلماسی است که از آن به عنوان «دیپلماسی علمی» یاد میشود. مسئلهای که در بند ششم از سیاستهای کلی علم و فناوری، ار جانب مقام معظم رهبری به آن اشاره و روی آن تاکید شده است.
متن پیش رو، یادداشت
شفاهی مسعود براتی، مدیر گروه دیپلماسی ایتان و دبیر اسبق
جنبش عدالتخواه دانشجویی است که به نقطه اوج دیپلماسی علمی در دنیا، تاثیر آن بر
دیپلماسی، کشورها متمرکز بر روی این مفهوم، اقدامات و جایگاه کشورمان در این حوزه
پرداخته است.
دیپلماسی علمی مفهومی
است که از بعد از جنگ جهانی دوم به طور جدی مورد توجه و استفاده قرار گرفت. در این
دوره، دیپلماسی علمی بیشتر ناظر به همکاریهای علمی بین آمریکا و شوروی سابق بود
که در حوزههای مختلف بهداشت، هستهای، هوا و فضا و خلاصه زمینههای علمی-فناوری
انجام میگرفت. در شرایطی که تعاملات سیاسی بین کشورهای مختلف، به ویژه آمریکا و
شوروی به بن بست رسیده بود، تعاملات و همکاریهای حوزههای علم و فناوری میتوانست
یک ارتباط حداقلی بین این کشورها برقرار کند. در واقع تحلیلگرها به این نقطه
رسیده بودند که علم و فناوری این ظرفیت و پتانسیل را دارد که بین بازیگران مختلف
عرصه بین الملل، تعاملاتی پایدار برقرار کند. البته تا کنون بیشتر دیپلماسی علم
مطرح شده است و کمتر شاهد صحبت از دیپلماسی فناوری بودهایم.
در
حقیقت اگر بخواهیم یک تعریف عملیاتی از دیپلماسی علمی ارائه دهیم، این میشود که
شما از ابزار علم و فناوری برای پیشبرد سیاست خارجی استفاده کنید و از ظرفیتهای
دیپلماتیک برای نیازها و اهداف حوزه علم و فناوری بهره بگیرید. ارتباط بین علم و فناوری با سیاست خارجی، ارتباطی دو طرفه است که از
یک طرف علم و فناوری به دیپلماسی خدمت میکند و از طرفی دیگر دیپلماسی به علم و
فناوری. هر قدر به جلو میرویم، میبینیم علم و فناوری در عرصهٔ تحولات بین الملل دارد نقش جدی تری پیدا
میکند. برای مثال از زمان جنگ جهانی دوم که بحث نظامی و اتمی مطرح شد و این مباحث
اغلب دارای فناوریهای پیچیدهای در حوزههای هوایی، هوا فضا و... بودند و اندکی
که به جلوتر میآییم، بیوتکنولوژی و از این دست مسایل مطرح شدند. در سالهای اخیر
نیز بحث فضای سایبر و مجازی مطرح و باعث بروز بسیاری از مسائل و دغدغهها شده است.
در حوزه اقتصاد نیز شاهد تاثیرگذاری فزاینده علم و فناوری هستیم. مطرح شدن مسئله
اقتصاد دانش بنیان شاهدی است بر اثبات این ادعا. مجموعه اینها بازیگران عرصهٔ بین الملل که همان دولتها باشند را دارد
به سمت اینکه به علم و فناوری توجه بیشتر داشته باشند، سوق میدهد.
براساس لایحه قانونی شورای انقلاب (درخصوص هماهنگی، تمرکز ادغام سازمان و بودجه مؤسسات تحقیقاتی و پژوهشی کشور) مرکز ملی تحقیقات علمی در سال 1359 به تصویب این شورا رسید. همزمانی تصویب لایحه مذکور با شروع انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی از یک طرف و بازتاب مشکلات ناشی از آن در سطح وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت از سوی دیگر مانع از فعالیت مرکز ملی تحقیقات علمی گردید.
پس از بازگشایی دانشگاه ها و تجدید فعالیتهای آموزشی و پژوهشی، نیاز مبرم به انجام تحقیقات بنیادی و کاربردی در زمینه خودکفایی علمی و صنعتی با توجه به تبعات جنگ تحمیلی شدیداً احساس گردید لذا جهت تحقق بخشیدن به اهداف موردنظر بررسی و شناخت نیازهای تحقیقاتی و تعیین اولویتهای تحقیقاتی کشور، ارائه خدمات علمی و تکنولوژیک و نیز برقراری همکاری علمی و ارتباطات بینالمللی با مراکز تحقیقاتی و علمی داخلی و خارجی و نیز ایجاد هماهنگی در زمینه مسایل تحقیقاتی بین مراکز مختلف تحقیقاتی، آئیننامه اجرایی مرکز تحقیقات علمی کشور با شرح وظایف آن به وسیله وزارت فرهنگ و آموزش عالی تهیه و در شورای پژوهش های علمی کشور در تاریخ 1363/4/20 به تصویب رسید و ابلاغ گردید.
بر اساس این مصوبه نام «مرکز ملی تحقیقات علمی کشور» به «مرکز تحقیقات علمی کشور» تبدیل گردید و در همان سال در یکی از تبصرههای بودجه پیشنهادی دولت که توسط مجلس شورای اسلامی تأیید شد. مقرر شد سازمان و تشکیلات داخلی مرکز تحقیقات علمی کشور با توجه به شرح وظایف آن توسط رئیس مرکز تهیه و پس از تأیید شورای پژوهش های علمی کشور به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور برسد که البته این بند از آئیننامه تا سال 1370 به مرحله اجرا در نیامد.
در سال 1370 اساسنامه، چارت سازمانی و شرح وظایف «مرکز تحقیقات علمی کشور» در قالب پژوهشکده به تصویب شورای گسترش وزارت فرهنگ و آموزش عالی رسید و پس از تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور در همان سال مرکز مذکور عملاً فعالیت خود را در قالب پنج گروه علمی شناخت و سنجش تحقیقات، برنامهریزی و هماهنگی تحقیقات، مطالعات و تحقیقات بینالملل، سیاست علمی، پژوهش نشریات تحت سرپرستی معاونت پژوهشی وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت آغاز کرد.
در سال 1380 این مرکز به «مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور» تغییر نام پیدا کرد. در سال 1383 نیز با توجه به تشکیل شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (عتف)، اساسنامه مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور تغییر پیدا کرد و از معاونت پژوهشی وزارت مستقل شد و مأموریت ها و گروه های علمی آن در راستای نیازهای شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری تعریف گردید و مقرر شد مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور بهعنوان کانون تفکر در زمینه سیاستپژوهی و سیاستسازی علم، پژوهش و فناوری در سطح ملی و بهصورت فرابخشی در کنار شورای مذکور ایفای نقش کند.
هماکنون این مرکز با داشتن هفت گروه علمی با عنوانهای: گروه علم و جامعه، گروه ترویج علم، گروه آیندهاندیشی، گروه اقتصاد علم، گروه علمسنجی، گروه سیاست علم و گروه اخلاق علم و فناوری وظایف مهم شناسایی درخت علم و مطالعه در تعیین سهم مطلوب کشور از آن در آینده، تحقیق در بومیسازی روش های علمی سنجش علم و فناوری و تعیین وضع موجود با استفاده از آنها، مسألهشناسی نظام علمی کشور با تمرکز بر حوزه پژوهش و فناوری با رویکرد فرابخشی و تصمیمسازی، خط مشی سازی و تهیه راهبرد و برنامه برای رسیدن از وضع موجود به وضع مطلوب، مطالعه و ارائه روشهای مناسب ترویج علم در راستای سیاستها و برنامههای توسعة علمی، انجام تحقیقات بنیادی، توسعهای، کاربردی بر اساس اصل مأموریتگرایی و با تمرکز خاص در زمینههای سیاستگذاری، برنامهریزی، نظارت و ارزیابی را به عهده دارد.